Małżeństwo jest trwałą

„Małżeństwo jest trwałą postacią monogamicznego związku miłosnego. Oznacza ono wyższy stopień rozwoju ewolucyjnego, także i w tym sensie, że pomaga przekształcić popęd, który ab origine jest egoistyczny, w świadomy, daleko zaawansowany altruizm.
Rozpatrując je z tego punktu widzenia małżonkowie ślubują sobie to, co najpiękniejsze i najwznioślejsze, ale i najtrudniejsze w zakresie tego co mężczyzna i kobieta mogą sobie ślubować przez całe swoje życie panować nad uczuciem miłości i kierować je stale w tę samą stronę, i długo, przez długie lata, zawsze sobie dawać wzajemnie wszystko najlepsze, co tylko każdy mąż i żona, co tylko człowiek człowiekowi może ofiarować.
Miłość, która po zawarciu małżeństwa osiągnęła zarówno pełnię swego rozwoju, jak i wyższy stopień ewolucyjny, może w tej formie dawać obydwojgu partnerom trwałe szczęście. Najpiękniejsze uczucia mogą jednak szybko przeminąć, a najświętsze przyrzeczenia jakże często zawodzą!
Najgorsze jest to, że w momencie gdy słabnie wzajemne przyciąganie, zaczyna potęgować się siła seksualna odpychająca.
Nie ma, niestety, żadnych co do tego wątpliwości, że taka siła istnieje, przynajmniej u człowieka. Pojawia się zwykle tam, gdzie popęd do zbliżenia traci siłę, i działa tym silniej, im większy był przedtem popęd do zbliżenia. Może ona przerodzić się w wyraźną wrogość i nienawiść. Dla małżeństw jest ona tym niebezpieczniejsza, że — przynajmniej w okresie słabego natężenia — nie jest dostrzegana ani uświadamiana.“(1)