„Zwycięstwa radzieckie na froncie od Pskowa po Morze Czarne otworzyły drogę do wyzwolenia Polski i Rumunii, choć w Mołdawii i nad Bałtykiem Niemcy przygotowali się do uporczywej i długotrwałej obrony. 23 czerwca 1944 r. na Białorusi rozpoczęła się operacja „Bagration" mająca na celu rozbicie niemieckiej Grupy Armii „Środek". Załamanie się obrony niemieckiej na Białorusi i Litwie skłoniło Rosjan do przeprowadzenia dwóch operacji zaczepnych brzeskolubelskiej i lwowskosandomierskiej, w trakcie których wyzwolone zostały ziemie polskie aż do środkowej Wisły. Powstały przyczółki sandomierski i warecki. Na Wiśle front zatrzymał się, aż do rozpoczęcia ofensywy zimowej w styczniu 1945 r.
Latem 1944 r. wojska radzieckie dotarły do Karpat. 29 sierpnia 1944 r. wybuchło powstanie na Słowacji, ale próby sforsowania Przełęczy Dukielskiej przez oddziały 4 Frontu Ukraińskiego oraz oddziały czechosłowackie nie powiodły się.
6. Wojna na Bałkanach (19441945). Pod koniec 1943 r. Rumunia, Węgry i Bułgaria zaczęły szukać możliwości porozumienia się z koalicją. Rozmowy nie dały jednak rezultatów. Rozstrzygnięcie przyniosła dopiero operacja Armii Czerwonej zwana jassokiszyniowską. 20 sierpnia 1944r. nad Prutem okrążone zostały siły niemieckorumuńskie. 23 sierpnia Rumunia przechodzi na stronę koalicji. Wyzwolenie południowowschodniej Rumunii umożliwiło oswobodzenie Siedmiogrodu, Słowacji i Belgradu. W październiku 1944 r. wojska radzieckorumuńskie przekroczyły granicę Węgier. 9 września na stronę koalicji przeszła Bułgaria. Jej siły brały udział w wyzwoleniu Jugosławii, Węgier i Austrii. Choć Belgrad został zajęty 20 października 1944 r, to walki o wyzwolenie Jugosławii trwały najdłużej w Europie i zakończyły się dopiero 15 maja 1945 r..“(9)